จิรยุทธชัย ไตรแสงเสถียรStrategic Finance for Property Development

Condominium และ Leasehold สำหรับผู้ซื้อต่างชาติ: แนวทางที่ทำได้จริง

โควตา Freehold 49% Leasehold 30 ปี Usufruct และมาตรการลดความเสี่ยงก่อนโอน

สรุปสั้น

สำหรับผู้ซื้อต่างชาติ คอนโดมีทางเลือกหลักคือ Freehold ภายในโควตา 49% ตามมาตรา 19 ทวิ หรือ Leasehold ซึ่งจดทะเบียนได้คราวละไม่เกิน 30 ปี ความเสี่ยงสำคัญของ Leasehold อยู่ที่สิทธิต่ออายุหลังปีที่ 30 ไม่ได้รับประกันอัตโนมัติ และ Nominee ไม่ใช่ทางเลือกที่ถูกกฎหมาย

บทนำ

การขายคอนโดให้ผู้ซื้อต่างชาติพบมากในพื้นที่ท่องเที่ยวหลัก ผู้พัฒนาควรเข้าใจข้อจำกัดของแต่ละโครงสร้าง เพราะการออกแบบไม่ถูกต้องเสี่ยงทั้งต่อผู้ซื้อและชื่อเสียงของบริษัท

1. หลักกฎหมายที่ควรเข้าใจก่อน

  • ห้องชุดเป็นทรัพย์สินเฉพาะของเจ้าของห้อง และเจ้าของมีกรรมสิทธิ์ร่วมในทรัพย์ส่วนกลางตาม พ.ร.บ.อาคารชุด
  • Freehold คือการถือกรรมสิทธิ์ในห้องชุด
  • Leasehold คือสิทธิการเช่าห้องชุดของผู้อื่น เจ้าของกรรมสิทธิ์ยังเป็นผู้พัฒนาหรือผู้รับโอนต่อจากผู้พัฒนา

Leasehold จึงไม่ใช่การขาย "ห้องชุด" แบบโอนกรรมสิทธิ์ แม้ตลาดจะเรียกว่าการขายก็ตาม

2. สี่แนวทางที่พบในตลาด

แนวทางที่ 1 Leasehold ในอาคารชุด

ผู้พัฒนาถือกรรมสิทธิ์ห้องชุด และให้เช่าระยะยาว ตามกฎหมายต้องจดทะเบียนเมื่อเช่าเกิน 3 ปี และสัญญาเช่าแต่ละคราวไม่เกิน 30 ปี ตลาดมักเสนอ 30+30+30 แต่ส่วนต่ออายุเป็นข้อผูกพันตามสัญญา ไม่ใช่ระยะเช่า 90 ปีที่ได้รับรองทันที

ข้อดี

ไม่ใช้โควตากรรมสิทธิ์ 49% และผู้พัฒนาคุมโครงสร้างเอกสารได้

ความเสี่ยง

หากเจ้าของเปลี่ยนหรือบริษัทเลิกกิจการ ระยะเช่าที่จดทะเบียนแล้วมีหลักคุ้มครอง แต่การต่ออายุหลังปีที่ 30 ต้องดูความผูกพันและความสมบูรณ์ของข้อสัญญา

แนวทางที่ 2 Freehold ภายในโควตา 49%

มาตรา 19 ทวิ จำกัดคนต่างด้าวรวมกันไม่เกิน 49% ของเนื้อที่ห้องชุดทั้งหมด ผู้ซื้อต้องมีคุณสมบัติและหลักฐานเงินตามมาตรา 19 ผู้พัฒนาควรคุมโควตาเป็นพื้นที่ ไม่ใช่จำนวนยูนิต ข้อเสนอขยายเพดานยังไม่เป็นกฎหมาย ณ วันตรวจสอบ

ข้อดีคือผู้ซื้อถือกรรมสิทธิ์ห้องชุด ซึ่งขาย โอน จำนองได้ภายใต้กฎหมายและเงื่อนไขโควตา ข้อควรระวังคือเอกสาร FET หรือหลักฐานทดแทน ต้องครบก่อนโอน

แนวทางที่ 3 Usufruct บนห้องชุด

เจ้าของห้องชุดจดทะเบียน Usufruct ให้ผู้ซื้อได้ สิทธินี้เป็นทรัพยสิทธิที่ติดกับทรัพย์เมื่อจดทะเบียน แต่มีลักษณะเฉพาะตัวผู้ทรงสิทธิ และสิ้นสุดเมื่อผู้ทรงสิทธิถึงแก่ความตาย จึงเหมาะกับการใช้ส่วนตัว ไม่เหมาะกับการขายต่อหรือส่งต่อทายาท

แนวทางที่ 4 บริษัทไทยต่อหนึ่งยูนิต

โครงสร้างนี้พบบ่อยกับวิลล่ามากกว่าคอนโด เพราะต้องจัดตั้งและดูแลหลายบริษัท ผู้ถือหุ้นไทยต้องเป็นผู้ลงทุนจริง การใช้ชื่อคนไทยถือแทนมีโทษตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 113 และอาจเข้า พ.ร.บ.การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว มาตรา 36 ผู้พัฒนาไม่ควรเสนอหรือจัดโครงสร้าง Nominee

3. เมื่อบริษัทผู้พัฒนาเลิกกิจการ

เมื่อบริษัทเลิกกิจการ ผู้ชำระบัญชีมีหน้าที่รวบรวมและจำหน่ายทรัพย์สินเพื่อชำระหนี้ ห้องชุดที่บริษัทเป็นเจ้าของอาจถูกขาย สัญญาเช่าที่จดทะเบียนแล้วจะยังมีผลตามกำหนดเวลา และตาม ป.พ.พ. มาตรา 569 ผู้รับโอนรับสิทธิหน้าที่ในสัญญาเช่า

แต่การต่ออายุเป็นจุดเสี่ยง เพราะคำมั่นต่ออายุอาจไม่ผูกพันเจ้าของใหม่โดยตรงในทุกกรณี และข้อสัญญาที่ทำให้เช่าเกิน 30 ปีตั้งแต่ต้นอาจมีปัญหา ตามที่มีการวิเคราะห์คำพิพากษาฎีกาที่ 4655/2566 ซึ่งเน้นการบังคับใช้มาตรา 540 อย่างเคร่งครัด

4. มาตรการก่อนโอน

มาตรการวิธีดำเนินการประโยชน์และข้อจำกัด
จดทะเบียนการเช่าจดทะเบียนทุกยูนิตโดยไม่รอครบโครงการช่วยให้สิทธิการเช่ามีผลตามกฎหมายต่อเจ้าของใหม่ แต่ไม่ได้ทำให้ต่ออายุแน่นอน
Right of First Refusalเขียนสิทธิเสนอซื้อก่อนในสัญญาช่วยการเจรจา แต่ต้องตรวจความผูกพันต่อบุคคลภายนอก
กองทุนสำหรับต่ออายุเตรียมเงินหรือบัญชีควบคุมช่วยความพร้อมด้านเงิน ไม่ใช่หลักประกันทางกฎหมายโดยตัวเอง
เอกสารรับรองสิทธิจัดทำหลักฐานการต่ออายุที่ชัดเจนเป็นพยานเอกสารได้ แต่การรับรองลายมือไม่เปลี่ยนสถานะทางกฎหมายของสิทธิ
การโอนสิทธิการเช่ากำหนดวิธีโอนสิทธิในตลาดรองและการจัดการเมื่อผู้เช่าเสียชีวิตต้องตรวจกับกฎหมายมรดกและสำนักงานที่ดิน เพราะการเช่ามีลักษณะเฉพาะตัว

5. บทสรุป

ควรให้ทนายความด้านอสังหาริมทรัพย์ตรวจสัญญาต้นแบบก่อนการโอนจำนวนมาก โดยเฉพาะประเด็นต่อไปนี้

  • การจดทะเบียนสัญญาเช่าและผลต่อบุคคลภายนอก
  • กลไกต่ออายุในปีที่ 31 และ 61 ให้สอดคล้องกับมาตรา 540
  • การคุ้มครองเมื่อผู้พัฒนาเลิกกิจการ
  • การโอนในตลาดรองและการจัดการเมื่อผู้เช่าเสียชีวิต
  • ภาษีและค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้อง

บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไป ผู้พัฒนาและผู้ซื้อควรขอคำแนะนำเฉพาะกรณีก่อนลงนามหรือเปลี่ยนโครงสร้างสัญญา